მეოთხე ქალა (D3444) ხნიერ, თითქმის უკბილო ინდივიდს ეკუთვნოდა, რომელმაც სიკვდილამდე დიდი ხნით ადრე დაკარგა კბილები.

„დმანისელი მოხუცი“ (თავის ქალა D3444 ქვედა ყბით D3900), აქ ნაპოვნი ხუთი ინდივიდიდან ერთ-ერთი, რომელიც დაახლოებით 1.77 მლნ წლის წინ ცხოვრობდა.
მან თითქმის ყველა კბილი დაკარგა სიკვდილამდე დიდი ხნით ადრე (ბუდეები ძვლით ამოივსო) და ამის შემდეგ კიდევ რამდენიმე წელი იცოცხლა, რაც ძნელი იქნებოდა ჯგუფის დახმარების გარეშე რბილი საკვების მოპოვება-დამუშავებაში.
ამიტომ ბევრი მასში ხედავს ადრეულ Homo-ში სოციალური ზრუნვის უძველეს შესაძლო კვალს; სხვები თვლიან, რომ იგი დამოუკიდებლადაც გადარჩებოდა. აღმოჩენა 2005 წელს Nature-ში აღიწერა.