ქართველური ენები სამხრეთ კავკასიის დამოუკიდებელი ოჯახია.

ქართველური (სამხრეთკავკასიური) ენები დამოუკიდებელი ოჯახია: ქართული, მეგრული, ლაზური, სვანური.
ქართული ერთადერთია ძველი დამწერლობით; სვანური ყველაზე ადრე გამოეყო.
ოჯახის სიღრმე რამდენიმე ათასწლეულითაა შეფასებული.
ოჯახის შიდა ნათესაობა და ფუძეენა (საერთოქართველური) აღდგენილია შედარებითი ენათმეცნიერების მეთოდებით. ამ საქმის საფუძველი ჩაუყარეს ქართველმა ენათმეცნიერებმა, არნოლდ ჩიქობავამ, აგრეთვე თამაზ გამყრელიძემ და გივი მაჭავარიანმა (ნაშრომი სონანტთა სისტემისა და აბლაუტის შესახებ, 1965); ქართველურ ენათა ეტიმოლოგიური ლექსიკონი შეადგინა გიორგი კლიმოვმა.