საქართველო line ქართული ისტორიული არქივი

თენგიზ აბულაძე

„მონანიების“ რეჟისორი

1924–1994

თენგიზ აბულაძე
B.Gagnidze (Georgia Post) · Public domain · Wikimedia Commons

თენგიზ აბულაძე (1924–1994) ქუთაისში დაიბადა. იგი შოთა რუსთაველის სახელობის თბილისის თეატრალურ ინსტიტუტში სწავლობდა, შემდეგ კი ვგიკ-ში, რომელიც 1952 წელს დაამთავრა, 1953 წლიდან კი კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“ მუშაობდა. მისი პირველი ნამუშევარი 1955 წლის მოკლემეტრაჟიანი „მაგდანას ლურჯა“ იყო, ეკატერინე გაბაშვილის მოთხრობის მიხედვით, რეზო ჩხეიძესთან ერთად გადაღებული. 1956 წლის კანის ფესტივალზე მან საუკეთესო მოკლემეტრაჟიანი მხატვრული ფილმის პრიზი მიიღო.

შემდეგ იყო 1958 წლის „სხვისი შვილები“ და 1962 წლის ნათელი კომედია „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“ ნოდარ დუმბაძის მოთხრობის მიხედვით. მაგრამ მისი ცხოვრების მთავარი საქმე ფილოსოფიური ტრილოგია გახდა. 1967 წლის „ვედრება“ ვაჟა-ფშაველას პოემებიდან აღმოცენდა, 1976 წლის პოეტური იგავი „ნატვრის ხე“ გიორგი ლეონიძის მოთხრობებიდან, 1984 წელს გადაღებული „მონანიება“ კი დიდხანს თაროზე იდო და ეკრანებზე მხოლოდ 1987 წელს გამოვიდა.

ეს ფილმი დიქტატორზე, რომლის გვამიც მიწაში ვერ პოულობს მოსვენებას, პერესტროიკის სიმბოლოდ და სტალინურ რეპრესიებზე ღია საუბრად იქცა. 1987 წელს „მონანიებამ“ კანის ფესტივალის ჟიურის დიდი სპეციალური პრიზი მიიღო, 1988 წელს კი ლენინური პრემია და პირველი „ნიკა“. აბულაძე 1966 წლიდან საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი იყო, 1980 წლიდან კი სსრკ სახალხო არტისტი. იგი 1994 წლის 6 მარტს თბილისში გარდაიცვალა და დიდუბის პანთეონშია დაკრძალული.

აპლიკაციაში გახსნა →

← ოთარ იოსელიანი · ირაკლი ჩარკვიანი · მეფე →

განყოფილების ყველა ჩანაწერი

ენები: RUENDE