ქართული მუნჯი კინოს ვარსკვლავი
1904–1953

ნატო ვაჩნაძე, დაბადებისას ნატალია ანდრონიკაშვილი (1904–1953), ვარშავაში დაიბადა. როგორც ამბობენ, იგი კახეთში რეჟისორმა შაქრო ბერიშვილმა აღმოაჩინა და პირველ ფილმში, 1923 წლის სათავგადასავლო სურათში „არსენა ყაჩაღი“ გადაიღო. როლებმა იმავე წლის „მამის მკვლელსა“ და 1924 წლის „სამ სიცოცხლეში“ იგი მთელ საბჭოთა კავშირში სახელგანთქმული გახადა; ყველაზე ხშირად იგი წმინდა და ვნებიან ახალგაზრდა გმირებს თამაშობდა.
კრიტიკოსები მას ვერა ხოლოდნაიას ადარებდნენ და „საბჭოთა ვერა ხოლოდნაიას“ უწოდებდნენ. კოტე მარჯანიშვილმა იგი თავის ექსპერიმენტულ ფილმებში „კრაზანა“ და „ამოკი“ გადაიღო, 1929 წელს კი „ცოცხალ გვამში“ ბოშა მაშა ითამაშა. ხმოვანი კინოს მოსვლასთან ერთად იგი დროებით ეკრანიდან წავიდა, მოსკოვში ესფირ შუბის რეჟისორის ასისტენტად მუშაობდა, შემდეგ კი საქართველოში დაბრუნდა და ადრეულ ხმოვან ფილმებში გადაიღეს, მათ შორის 1934 წლის „უკანასკნელ ჯვაროსნებში“.
მისი უკანასკნელი სურათი 1952 წლის „მწვერვალების დამპყრობნი“ იყო. იგი საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი იყო და 1941 წელს სტალინური პრემია მიიღო. ნატო ვაჩნაძის მეუღლე რეჟისორი ნიკოლოზ შენგელაია იყო, მათი ვაჟები, გიორგი და ელდარ შენგელაიები, კი ასევე კინორეჟისორები გახდნენ. 1953 წლის 14 ივნისს, საკუთარ დაბადების დღეს, იგი ავიაკატასტროფაში დაიღუპა; მას ქართული და საბჭოთა კინოს პირველ ვარსკვლავს უწოდებენ.