გალაკტიონ ტაბიძე

„პოეტების მეფე“

1892–1959

გალაკტიონს „პოეტების მეფეს“ უწოდებდნენ: მისმა მუსიკალურმა ლირიკამ („მერი“, „მთაწმინდის მთვარე“, „ლურჯა ცხენები“) XX საუკუნის ქართული ლექსის ჟღერადობა განსაზღვრა.

ბედი ტრაგიკული იყო: 1930-იანების ტერორმა ახლობლები წაართვა (ბიძაშვილი ტიციან ტაბიძე დახვრიტეს), 1959 წელს კი გალაკტიონმა თბილისში სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა.